wat een mooie reacties allemaal…Iedereen heeft hier alle begrip voor jullie. Het is niet meer dan normaal dat je er doorheen zit. jullie zijn al zo lang bezig met alles rondom het ziek zijn. Het zat er een keertje aan te komen. Laat het maar gebeuren, je kunt weinig anders. Voel je er niet schuldig om naar de kids of elkaar want dat is niet nodig. Het is gewoon even zo. Niemand verlangt dat jullie perfect zijn, alles even doen zonder een dipje of een kort lontje. Dat is niet mogelijk in deze situatie. De stress en spanning moet er ook uit. En daar bij jullie in het verre amerika is dat toch moeilijker dan hier waar je even bij een vriendin op de koffie kan. probeer naar elkaar er open in te zijn, luister, huil en lach samen maar geef elkaar ook de ruimte. Jullie doen het allemaal al zo lang en zo goed samen… En als “wegvluchten”helpt door iets leuks te gaan doen… zeker doen hoor. oh ja dat je kinderen makkelijker bezig kunt houden in een speeltuin ipv thuis, is niet raar hoor.. dat is hier thuis ook zo. veel liefs Jacqueline

Ik ben zelf niet zo’n goeie in het op papier zetten van mijn gevoelens en gedachten.
De backspace knop is nu al vaak ingedrukt….
Vind het iedere keer super hoe jullie alles in de blog zetten. Knap dat jullie dit maar iedere keer weer doen.Zelf zou ik er niet altijd zin in hebben.
Heel goed dat je nu een keer schrijft hoe jullie jullie je echt voelen.Schrijf het maar van je af!!!
Nog ff en dan zit het er op. Komen jullie lekker noar hoes!
En kan ik jullie weer eens allemaal knoevelen!
Mis jullie!
Geniet van de tijd dat je pap en mam er zijn.
Nog ff….

Liefs en dikke knoevels van Syl

Ps gauw weer eens skypen!

Sterkte in de komende tijd.
Jullie zijn al over de helft en het gaat goed met Thomas.
Als jullie weer terug zijn kunnen jullie de accu langzaam weer op gaan laden omdat er dan ook weer een hele hoop mensen zijn die jullie willen helpen en
klaarstaan om jullie te ontlasten zodat jullie ook weer even tijd hebben voor jezelf.
Jullie zijn er bijna dus nog even volhouden.

Groetjes

Wilko, Monique, Stijn en Laura

Wat goed dat jullie dit ook op de blog schrijven! Ik snap dat jullie nu zo voelen er is de afgelopen 10 maanden zoveel gebeurt en jullie moesten eigenlijk steeds maar doorgaan. Gelukkig zijn nu Henny en Hans erhet is altijd fijn om bekende mensen om je heen te hebben.
Heel veel succes nog en ik weet zeker dat de jongens trots op jullie zijn hoe jullie het allemaal doen!

Xxx Kelly

PS Wat een mooi verhaal van Sharon!

Vandaag de eerste schooldag gehad, zonder jou Charlotte. We hopen dat je snel weer bij ons rond kunt lopen en even met iets ‘anders’ bezig kunt zijn. Ik kan me zo goed voorstellen dat het allemaal MEGA zwaar is waar jullie doorheen gaan. Ik hoop dat de opbeurende woorden van alle mensen die jullie dierbaar zijn, een beetje zullen helpen….
Ik hoop ook dat je vader en moeder goed zijn aangekomen en voor jullie weer even vertrouwd zijn. Het zijn zulke bijzonder aardige mensen!!!
Ik heb ook nog een tekst van Waclav Havel die misschien wat steun kan geven.

“Hoop”

Diep in onszelf dragen wij hoop
als dat niet het geval is,
is er geen hoop.

Hoop is de kwaliteit van de ziel
en hangt niet af
van wat er in de wereld gebeurt.

Hoop is niet voorspellen of vooruit zien.
Het is een gerichtheid van de geest,
een gerichtheid van het hart,
voorbij de horizon verankerd.

Hoop in deze diepe en krachtige betekenis
is niet hetzelfde als vreugde
omdat alles goed gaat
of bereidheid je in te zetten
voor wat succes heeft.

Hoop is ergens voor werken,
omdat het goed is.
Niet alleen omdat het kans van slagen heeft.

Hoop is niet hetzelfde als optimisme,
evenmin de overtuiging
dat iets goed zal aflopen.
Wel de zekerheid dat iets zinvol is
afgezien van de hoop,
het resultaat.

Een warme groet van Els